Ο Βρετανός υπουργός Οικονομικών, Τζορτζ Όζμπορν, πιστεύει ότι αύριο Τρίτη, όταν θα ανακοινώνει τον παρθενικό προϋπολογισμό της πρώτης κυβέρνησης συνασπισμού που γνώρισε η χώρα μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο -και ταυτόχρονα, έναν από τους πιο σκληρούς και αντιλαϊκούς στο ίδιο διάστημα- η κοινή γνώμη θα τον στηρίζει.

Η αισιοδοξία του βασίζεται, κυρίως, στη νωπή λαϊκή εντολή που διαθέτουν Συντηρητικοί και Φιλελεύθεροι για να εφαρμόσουν ένα ευρύ πρόγραμμα λιτότητας (κάτι που δεν έκρυψαν προεκλογικά). «Στο παράδειγμα της Ελλάδας, μπορεί ο οποιοσδήποτε να δει μια χώρα η οποία δεν αντιμετώπισε τα προβλήματά της. Αυτή τη μοίρα θέλω να αποφύγω για τη Βρετανία», σημείωσε ο Όζμπορν σε συνέντευξή του προς το BBC, προσθέτοντας ότι τα μέτρα αυτά είναι απολύτως αναγκαία επειδή η χώρα «βαδίζει προς την καταστροφή».

Αναγκαιότητα
Θα είναι, όμως, απλά τα πράγματα; «Παρά το γεγονός ότι, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, η πλειοψηφία αποδέχεται γενικώς την αναγκαιότητα περικοπών, τίποτε δεν έχει προετοιμάσει κατάλληλα τους πολίτες γι' αυτό που πρόκειται να πέσει στα κεφάλια τους», γράφει ο Τζορτζ Πάρκερ στο σαββατοκυριακάτικο φύλλο των Financial Times.

Ουσιαστικά, προειδοποιεί ότι η έκταση και η σκληρότητα των μέτρων θα είναι τέτοια, ώστε είναι μάλλον απίθανο να μην υπάρξουν πολιτικές και κοινωνικές αναταράξεις. Και πώς να γίνει διαφορετικά, άλλωστε, όταν σύμφωνα με όλες τις πληροφορίες, επίκειται αύξηση του ΦΠΑ, πάγωμα ή και μειώσεις στις αποδοχές των περίπου 6 εκατ. υπαλλήλων του Δημοσίου και των συνταξιούχων, ψαλίδι στις κοινωνικές δαπάνες (έρευνα, εκπαίδευση, πρόνοια για την τρίτη ηλικία, επιδόματα για παιδιά) και πολλά ακόμη παρόμοια μέτρα;

Ήδη, οι Εργατικοί και ο φιλικός προς αυτούς Τύπος επιτίθενται με σφοδρότητα στην κυβέρνηση, τα συνδικάτα προαναγγέλλουν δυναμικές κινητοποιήσεις, ενώ στο εσωτερικών των Φιλελεύθερων του Νικ Κλεγκ παρουσιάζονται ήδη οι πρώτοι τριγμοί. «Με βάση το σχέδιο των Τόρις, οι φτωχότεροι θα κληθούν να πληρώσουν για τα σφάλματα των πλουσιότερων», ισχυρίζεται σε άρθρο του στην εφημερίδα The Guardian ο Ντέιβιντ Μίλιμπαντ, εκ των διεκδικητών (για πολλούς το φαβορί) της ηγεσίας των Εργατικών.

Ανάπτυξη
«Αυτό που χρειάζεται σήμερα είναι μια αναπτυξιακή στρατηγική, όχι ένας προϋπολογισμός περικοπών. Ένας λογικός υπουργός θα έπρεπε να ξεκινήσει λέγοντας ότι πρώτη προτεραιότητα είναι η αποφυγή μιας νέας ύφεσης και η εκτίναξη της ανεργίας.

Ναι, το έλλειμμα πρέπει να μειωθεί -όχι όμως προτού η οικονομία πληροί προϋποθέσεις όπως τα χαμηλότερα ποσοστά ανεργίας και οι υψηλότεροι ρυθμοί ανάπτυξης«, σημείωνε η ίδια εφημερίδα στο κεντρικό της άρθρο το Σάββατο.

Η κυβέρνηση του Ντέιβιντ Κάμερον, βεβαίως, φέρεται αποφασισμένη να προχωρήσει και να μην επιτρέψει, όπως λένε τα στελέχη της, στην κρίση χρέους να περάσει τη Μάγχη. Όμως, η γκρίνια εντείνεται όσο πλησιάζει η εξαγγελία των μέτρων, ειδικά στις τάξεις των Φιλελεύθερων.

Παρ' ότι ο ηγέτης τους έχει εκφράσει τον θαυμασμό του για τις περικοπές ύψους 80 δισ. ευρώ που ανακοίνωσε πρόσφατα η γερμανική κυβέρνηση συνασπισμού, είναι γεγονός ότι δεν αποκλείεται να έχει την ίδια μοίρα με το όμορο κόμμα του Γκίντο Βεστερβέλε. Διότι και στις δύο χώρες, οι Φιλελεύθεροι βρέθηκαν στην κυβέρνηση δίνοντας την υπόσχεση ότι θα υπάρξει μείωση της φορολογίας -στην πράξη, όμως, έγινε ακριβώς το αντίθετο.

imerisia